Hij is wel wat gewend, met een puberende zus boven zich en een kleuterend zusje onder zich. Twee van die extraverte, aandachtverslaafde types die denken dat de hele wereld om hen draait. Hij zit in een verschrikkelijke sandwich. Maar dat heeft zo z’n voordelen. Zo haalt niets, ik herhaal: NIETS dit jongetje uit zijn concentratie. 
)
polderzilver
Een andere Weblog.nl site
Disclaimer |
Privacy & Cookie |
Copyright notice |
Voorwaarden |
Melding maken
©2003 - 2012 Weblog.nl is onderdeel van Sanoma Media Netherlands groep.
Moet er een foto’tje bijstaan? Die zie ik even niet op de iPhone. Ik identificeer me het meest met de oudste, begrijp het zo goed.
@margo het is een filmpje van mijn zoon die onverstoorbaar piano speelt terwijl zijn zusje zich in haar roze balletpak in allerlei bochten wringt om de show te stelen… hij staat ook op youtube, daar kun je hem met de iphone wel bekijken: http://www.youtube.com/watch?v=ZmqkvByLm1g
Haha, geweldig!! Wat heerlijk dat hij zo geconcentreerd kan zijn en wat een lekkere meid met haar roze kleertjes en haar pogingen ‘beeld-ig’ te zijn!
(Ben ik beeldig? Riep tante (…?) altijd in de show van Wieteke van Dort als Indisch dametje, waarmee ze bedoelde: ben ik in beeld? Ik weet niet of je het kent.)
En wethouder Hekking, ken je die?
Ja, superfilmpje. Ik identificeer me het meest met het meisje moet ik tot mijn schaamte bekennen. En je zoon speelt al beter piano dan ik ooit heb gekund. Ik stel me zo voor dat over vijf jaar dit deuntje er vloeiend en zonder enige moeite uitkomt.
@Margo Wieteke ken ik, maar het programma dat je bedoelt niet. Ik woon in NL sinds eind 1979, en in het begin hadden we geen TV. Misschien daardoor? Ik zal eens op youtube speuren, er is vast iets van te vinden!
@Mack haha, over vijf jaar al? dat is hoopgevend!
Beide niet zo. Dwz als het om muziek gaat heb ik 2 linker handen en dat geldt ook voor aandachttrekkerij. Ik heb dan weer wel veel geduld, wat handig is met programmeren. Maar ik ben ook zo afgeleid. Daar is ontzettend weing voor nodig. Ik dacht dat dat een nadeel was, maar het kan ook een voordeel zijn. Ik xi gewoon meer.
Waarschijnlijk lijk ik toch wel het meeste op je zoon en dat heeft te maken met zijn laatste zin: ‘Is het zo goed?’ Ik vind het ook prettiger om anderen te plezier dan mezelf. En je dochtertje zit nu in een fase dat het eerder andersom is.
Aangezien ik ook nog wel eens van onverstoorbare concentratie wordt beticht (meestal door mensen die denken dat wat zij willen vertellen belangrijker is dan hetgeen waar ik mee bezig ben) houd ik het maar op de pianist (ik ben ook niet zo van het de aandacht op mij vestigen, ik ga liever op in het behang (totdat ik kans zie met een messcherpe opmerking/observatie de kern bloot te leggen en iedereen mij ver(dw)baasd aan zit te gapen)
@XI @Frans: Ha, wat leuk! Fascinerend hoe we allemaal naar hetzelfde filmpje kijken en allemaal iets anders zien! Xi, Jij ziet in Mees iemand die graag een ander een plezier doet en in Cato iemand die liever zichzelf een plezier doet. Je hoort hem zelfs vragen “is het zo goed?” In werkelijkheid zegt hij: “Dat was het.” en “een beetje” en tot slot tegen zijn zusje: “je bent echt irritant”.
) Ik zie twee kinderen die ieder op hun manier willen laten zien wat ze kunnen, wat volgens mij een van de meest universele menselijke behoeften is (zie mij, (h)erken mij, hou van mij!) Ook Frans bevestigt dit “totdat ik kans zie met een messcherpe opmerking/observatie de kern bloot te leggen en iedereen mij ver(dw)baasd aan zit te gapen”
)
Ik zie ook hoe makkelijk het is om met een klein tekstje de context te bepalen en de beeldvorming te sturen. Met aanvullende informatie ga je het misschien anders bekijken. Zo was het Mees die mij vroeg hem te filmen terwijl hij dit liedje speelde, en vervolgens het filmpje op youtube te zetten. Hij wilde ook nooit piano oefenen, tot bleek dat een klasgenootje dat later dan hij aan pianoles is begonnen (bij dezelfde pianojuf) verder was in het boekje dan hij. Dat maakte het competitieve dier in hem wakker en sindsdien oefent hij dat het een lieve lust is.
Hij heeft dus minstens net zo veel behoefte aan aandacht en erkenning als zijn zusje, maar hij komt daar minder apert voor uit, en zij is als kleuter nog heerlijk schaamteloos. Ik herken mezelf in beiden. Ik zou altijd willen zijn zoals Cato, maar ben me te bewust van conventies en pak het dus vaker aan zoals Mees
Ik had gisteren het filmpje bekeken en nu weer en ik hoor duidelijk in zijn opmerking de vraag ‘Is het zo goed zo?’ Nu kan je er van alles aan toevoegen, maar dat is wel vanuit dezelfde bron. Dus heb ik even bij Mees op zijn Twitter gekeken en dat sloot meer aan bij hoe ik het ervaarde. Zo las ik: ‘Moeder wil weer zo nodig loggen en nou moet ik wat piano spelen.’ ‘Mijn jongste zusje speelde lekker buiten, maar die moest er ook bij met haar ballet.’ ‘Ik zag dat niet zitten.’ ‘Toch maar gedaan, anders mocht ik geen Topgear kijken.’
@Xi: allemaal projectie… wil je erover praten?
)))
Geweldig hoe mees zich niet laat afleiden… Maar ik identificeer me toch het meest met Cato. Zo sta ik ook op alle foto’s die op mijn zis haar belangrijke dagen zijn gemaakt. Ik dook er altijd net voor of stond er weer irri achter. Maar hoe mees daar onverstoorbaar zit das net mn zus. Brings back memories!!
Met wie ik mij vereenzelvig? Vroeger meer met haar, nu meer met hem, de onverstoorbaarheid herken ik wel en die bevalt me goed. Maar allebei zijn ze geweldig in hun rol!